In een laboratorium in een kasteel hoog in de bergen wekt een gestoorde professor zijn monsterlijke creaties tot leven. Stitch Head is de eerste en krijgt daarom de taak om voor alle andere monsters te zorgen en hen te verbergen voor de mensen uit het dorpje in het dal. Als die mensen een kasteel vol monsters ontdekken, zouden ze namelijk zomaar met hooivorken de berg kunnen bestormen! Stitch Head zorgt dat de monsters zich gedragen en daarmee onontdekt blijven. Maar dat wordt wel verrekt lastig als er op een dag een monstercircus naar het dorp komt, waarvan de directeur verwoed op zoek gaat naar nieuwe attracties om het publiek de stuipen op het lijf te jagen. Als snel staat hij aan de kasteeldeuren en belooft Stitch Head roem, geld en liefde. Kan Stitch Head dit aanbod weerstaan?

Uit de zaal klinkt een groot applaus, op het toneel staan de kinderen klaar. De schoolmusical kan beginnen! Maar niet voor iedereen… één van de kinderen, Andrea, heeft zo erg plankenkoorts dat ze zich oprolt in een cape om zich te verstoppen. Het blijkt niet zomaar een cape, maar een doorgang naar een zwevend kasteel, waar ze verwelkomd wordt door een vogel, een kat en een robot. Met deze nieuwe vrienden heeft Andrea het zo fijn in de fantasiewereld dat ze eigenlijk niet meer terug wil. Terwijl het publiek wacht, moet Andrea kiezen tussen veiligheid en moed. Met een beetje hulp leert ze dat je je vleugels zult moeten uitslaan, als je wilt vliegen.

Ben je wel eens bang? Dat je hart bonkt en je benen staan te trillen? De kinderen uit groep drie van meester Mo (Idriss Nabil) wel. Voor de tandarts bijvoorbeeld, om voor gek te staan op school, of te logeren bij een vriendje. Gelukkig hebben ze ook allemaal een rijke fantasie, die hen dan helpt. Dit tweede seizoen van KABAM! zit weer vol met herkenbare angsten. Met energie en humor gaan de kinderen uit de klas hun problemen te lijf. De serie laat zien dat iedereen wel eens bang is en toont op een speelse manier dat er vaak ook een oplossing voor handen is. Met een beetje fantasie, zo doe je dat gewoon!