Mondria(a)n, En Route To New York
NFF Focus Film

Mondria(a)n, En Route To New York

Laatste Kans NFF Focus Film Q&A Special

Ontdek

In Mondria(a)n, en route to New York neemt regisseur Pim Zwier je op indringende wijze mee op de laatste reis van Piet Mondriaan — niet alleen geografisch, maar ook geestelijk. De film baseert zich op Mondriaans eigen correspondentie met zijn vriend en kunstenaar Harry Holtzman, en voegt daar archiefbeelden en composities aan toe, in een visueel spel van lijnen, vlakken en ritme dat hommage brengt aan zijn kunst. Geselecteerd voor “Beste Nederlandse Documentaire” op het Nederlands Film Festival.
 
Dinsdag 20 januari is de eerste editie van NFF Focus Film in Slachtstraat. Op deze avond gaat Claire van Daal, programmeur van het Nederlands Film Festival, in gesprek met regisseur Pim Zwier tijdens een speciale Q&A na afloop van de film.

Credits

Regie
Pim Zwier
Genre
Documentaire
Speelduur
72 min.
Land
Nederland
Taal
Engels
Ondertiteling
Nederlands

Omschrijving

In een spel van vlakverdeling, lijnen en ritme bewegen Piet Mondriaans persoonlijke overpeinzingen en de historische gebeurtenissen van zijn tijd zich afwisselend tussen voor-en achtergrond. Terwijl Piet Mondriaan zijn composities overweegt en heroverweegt, waarin de dikte van een lijn een allesbepalende weerslag heeft op het gehele schilderij, werpt de Tweede Wereldoorlog zijn schaduw vooruit. Ondanks dat Mondriaan zich bewust is van het dreigende gevaar weifelt hij en stelt zijn beoogd vertrek naar New York uit om door te blijven werken aan zijn schilderijen. Gelijktijdig blijft hij hopen op een goede afloop. Pas als de grond hem te heet onder de voeten wordt, vertrekt hij impulsief. Maar dan maakt de bureaucratie het hem niet makkelijk om naar New York te reizen. Na aankomst in New York verdwijnen de voorheen zo kenmerkende zwarte lijnen en vlakken in primaire kleuren uit zijn schilderijen om plaats te maken voor het ritme van zijn nieuwe omgeving. In weerwil van de donkere tijden lijkt Mondriaan zich te bevrijden van de door hemzelf opgelegde dogma’s en vernieuwt hij zichzelf met het maken van ogenschijnlijk speelse(re) composities.